Πάει ο Παλιός ο Χρόνος.....

    Το 2012 ήταν μια πολύ σημαντική χρονιά. Τουλάχιστον για μένα.Ξεκίνησε πάρα πολύ δύσκολα και μοναχικά. Παρέα με ένα όπλο και μια γκάμα από γκρίζα όνειρα.Προς τα μέσα του χρόνου και μετά από μια μικρή -ξεχασμένη ποια- περιπέτεια υγείας, είχα φτάσει στο σημείο να πιστέψω πως ακόμα και ο ίδιος ο θεός με μισεί ανυπόφορα.
  Το τελευταίο μισό του χρόνου όμως εξελίχθηκαν δύο συμβάντα που με έκαναν να ξανά χαμογελάσω και να πιστέψω και πάλι στους ανθρώπους.
     Το πρώτο ήταν ότι μετά από 44 χρόνια η ομάδα μου η ΑΕΛ πήρε το πρωτάθλημα. Η πόλη στολίστηκε στα κίτρινα και είδα ανθρώπους που περάσαμε μαζί τόσα πολλά ,να κλαίνε και να γελάνε ταυτόχρονο από χαρά. Ακόμα κατάλαβα επιτέλους ότι ο ρατσισμός δεν οδηγεί πουθενά και πως αν 11 άτομα από διαφορετικές χώρες και Ηπείρους κατάφεραν να ενωθούν μαζί και να μας δώσουν τόση χαρά, με πια καρδιά μπορώ να τους φερθώ άσχημα. Το πιο σημαντικό που διδαχθήκαμε όλοι είναι ότι ποτέ δεν πρέπει να λες "ΠΟΤΕ". Μπορεί να περάσει πολλής καιρός αλλά στο τέλος θα 'ρθούν και καλύτερες μέρες.
      Το δεύτερο και πιο σημαντικό ήταν η γνωριμία μου -καταλάθος- με κάποιους ανθρώπους που με έκαναν να ξαναπιστέψω σε μένα και στις δυνατότητές μου. Δεν μου ζήτησαν κάτι αλλά μου χάρισαν τόσα πολλά. Μου έδειξαν εμπιστοσύνη και με αγκάλιασαν λέγοντας μου με τα μάτια τους πως:" Ότι και αν γίνει εσύ πάντα θα έχεις ένα μέρος να ανήκεις ,εδώ μαζί μας". Σε μια περίοδο που είχα χάσει εντελώς την πίστη μου στους ανθρώπους και γενικά στα πάντα ,εσείς με κάνατε να ξαναπιστέψω. Να πω υπάρχει ελπίδα.Τα γέλια σας,οι φωνές, τα πειράγματα σας, είναι όλα τόσο σημαντικά για μένα.Θέλω πολύ να σας πω ευχαριστώ για όλα αλλά δεν μπορώ να βρω λόγια. Γι' αυτό γράφω μέσα από την καρδιά μου με ότι λέξεις έχω και ίσως με πάρα πολλά ορθογραφικά.

       Καλή χρονιά σε όλους και υπόσχομαι ότι το 2013 θα είναι η χρονιά που θα ανταποδώσω όλα αυτά που τόσο απλόχερα μου χαρίσατε ,σε περηφάνια. Μέσα μου ξέρω ότι ίσως κάποια μέρα απογοητευτώ ή νοιώσω κάπως άβολα, αλλά δεν με νοιάζει. Τουλάχιστον θα έχω την χαρά και την περηφάνεια να με συνοδεύει πάντα αυτή η πρώτη μας εικόνα. :)!!!

Φοβάμαι, Φοβάμαι τα Χριστούγεννα

Είναι κάτι τέτοιες μέρες που φοβάμαι να μεγαλώσω, αυτές τις κρύες νύχτες του χειμώνα που το στολισμένο δέντρο φωτίζει το σαλόνι του σπιτιού.

  Που πήγε η μαγεία που κάποτε ήταν διάχιτη στην ατμόσφαιρα; Χάθηκε και αυτή σαν όλα μας τα παιδικά όνειρα.

Φοβάμαι, φοβάμαι να βγω έξω στο δρόμο και να δω την πόλη στολισμένη. Φοβάμαι, φοβάμαι να περάσω απο τις φωτινές οδούς και να αντικρήσω τα παιδιά να παίζουν αγκαλιασμένα φορώντας κόκκινα σκουφάκια και τραγουδώντας τα κάλαντα. Φοβάμαι ,φοβάμαι γιατί δε νοιώθω τίποτα.

΄΄Χριστούγεννα; Ποια η διαφορά απο τις άλλες περιόδους του χρόνου, σιγά ρε ‘συ μια εμπορική γιορτή είναι΄΄

Αυτά σκέφτομαι και φοβάμαι ακόμα περισσότερο. Όχι τον ΘΕΟ -μήπως με τιμωρήσει για την ύβρη αυτή-  αλλά φοβάμαι μήπως μεγάλωσα. Μήπως έγινα και εγώ σαν όλους του άλλους, του πλαστικούς ανθρώπους που ακόμα και αυτές τις φωτεινές μέρες η καρδιά τους είναι παγωμένη και άδεια.

Μέσα σ’ αυτό το λύθαργο που σιγά σιγά μου τρώει την ψυχή, γυρεύω να βρώ κάποιο να με ξυπνήσει ,κάποιο επίγειο γγελο να με χαστουκίσει και να μου πει ΄΄Σταμάτα να κοιτάς τον καθρέφτη, σταμάτα να ακούς όλους αυτούς τους ψεύτικους ανθρώπους που προσπαθούν να σε πείσουν πως έχεις αλλιωθεί εντελώς. Κρατήσου απ’ τον ώμο μου και όλα θα πανε καλά’’

                Και όταν μου απλώσει τα χέρια για να σηκωθώ και με κλείσει στοργικά στα φτερά του ,δεν θα θυμάμαι τίποτα κακό παρα μόνο τη ζεστασιά που ένιωσα βλέποντας το χαμόγελό του. Και ύστερα θα γίνω και πάλι παιδί, ένα παιδί με καρδιά μεγάλη και ροδοκόκκινα μαγούλα .

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή Παραμύθι για μικρά παιδιά

ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Είμαι;

Γεννηθήκαμε χωρίς να το θέλουμε, σε μια χρονική στιγμή της παγκόσμιας ιστορίας όπου πληρώνουμε τα λάθη των προηγούμενων γενιών. Να διαμαρτυρηθώ; Δεν μπορώ, αυτό είναι γεγονός αέναο που θα συμβαίνει μέχρι το τέλος του κόσμου. Και αφού δεν γεννήθηκα με την θέληση μου, μπορώ τουλάχιστον να ζήσω όπως αυτή μου ορίζει;

Ώρες ώρες λέω κάτι ηλίθια-ρομαντικά πράγματα. Φαίνεται αν είχα γεννηθεί σε μια άλλη εποχή θα ήμουν οπαδός του Χέρντερ. Κι όμως ακόμα και σήμερα που φτάσαμε  να επικοινωνούμε μπροστά  από μια οθόνη, κανείς μας δεν μπορεί να ζήσει όπως θέλει. Τι μας λείπει; Μα φυσικά η ελευθερία.

Ίσως να ακούγετε υπερβολή και κάποιοι θα προ τρέξουν να πουν ΄΄Είσαι αχάριστος΄΄. Είμαι όμως; Θα μου πεις πως ξέχασα αυτά που πέρασαν οι προγονοί μας,πόσες μάχες έδωσαν για να έχουμε εμείς αυτή την κάποια ΄΄Ελευθερία΄΄ που έχουμε σήμερα. Αν ζούσαν θα ντρέπονταν για τον τρόπο που σκέφτομαι. Άραγε όμως θα ντρέπονται; Θα ήθελα πολύ να είχα 5 λεπτά να μιλήσω με τον Ονήσιλλο, τον Αυξεντίου και τον Σολωμό. Να τους Ρωτήσω: Αδέρφια για πείτε μου,γι’ αυτή την Ελευθερία πολεμήσατε; Γι’ αυτή την κατάσταση δώσατε το αίμα σας; Μήπως είμαι τρελός που  δεν είμαι ικανοποιημένος;

Ξέρω πως οι απαντήσεις τους θα μπορούσαν να δώσουν νόημα στο  άρθρο μου αυτό, αλλά οι νεκροί δεν έχουν λόγω στα έργα των ζωντανών, παρα μόνο η ανάμνηση τους είναι εδώ για να μας ζεσταίνει σε κάτι τέτοιες κρύες νύχτες του στοχασμού.

Και όμως ακόμα προσπαθώ. Προσπαθώ να βρω τι σημαίνει Ελευθερία. Κι άλλες λέξεις με προβληματίζουν, Αγάπη,Φιλία,Πόλεμος ,Θάνατος, όμως χωρίς αυτή πως μπορώ να καταλάβω τα υπόλοιπα.  Θα μπορούσα να ανοίξω ολόκληρους τόμους για να μάθω την αλήθεια όμως ποτέ δεν θα ‘μαι σίγουρος γι΄αυτά που διαβάζω. Δεν ξέρω πόσο ελεύθερος ήταν ο συγγραφέας του την ώρα που τις έγραφε. Ποιος κράταγε το πιστόλι πάνω από το κρόταφο του ελέγχοντας την κάθε του πρόταση.

Γι΄αυτό θα μάθω μόνος την αλήθεια και θα την κυνηγήσω μέχρι να την κατακτήσω, το οφείλω αυτό στον εαυτό μου. Και αν η αλήθεια με πονέσει; Αν η Ελευθερία είναι απλά κάτι φανταστικό που μας μάθανε στο σχολείο για να μπορέσουμε να υπηρετήσουμε τους ΄΄Βασιλιάδες μας΄΄ ;

Μπορεί; Αλλά αυτό δεν θα με πάρει από κάτω.  Ο θεός μου έχει κάνει ένα δώρο, ΜΟΝΟ ένα, μου έδωσε την σκέψη η οποία με την σειρά της γέννησε την κρίση και την φαντασία και μ’ αυτές τις αρετές ο θεός μου είπε: ΄΄Πάρε στον ώμο το δισάκι σου και προχώρα΄΄. Όπου και αν σε βγάλει αυτός ο δρόμος να θυμάσαι,θα είσαι πιο ΄΄Ελεύθερος΄΄ από αυτών που καθησυχάστηκε και απολαμβάνει την Καπουί που του προσφέρουν οι Καπιταλιστές από τον ψηλό τους θρόνο.

Θα συνεχίσω να μιλώ μέσα από την καρδιά μου, γιατί θέλω να γίνω ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, θέλω να αφήσω μια κληρονομιά στα παιδιά μου ανώτερη της προηγούμενης. Έχω μπουχτίσει από την "Ελευθερία" στην οποία με αναγκάσατε να ζω, θα βρω μια άλλη πιο ουτοπική. Και αν ακόμα γελάτε με αυτά που διαβάζεται, πέτρες μπορείτε να βρείτε στο δρόμο και στα χωράφια.

Θα συνεχίσω Μόνος μου όμως και ακόμα και αν με λιθοβολήσετε εγώ ακόμα θα προσπαθώ. Γιατί για μένα ο Βασιλιάς δεν είναι αυτός που μου πίνει το αίμα και χορταίνει με την δική μου πείνα.

Ο Βασιλιάς είναι τα Παιδιά μας, Η νέα γενιά που θα ΄ρθει να κληρονομήσει όλα όσα εμείς θα τους αφήσουμε. Γι΄ αυτούς θα αγωνιστώ,γιατί θέλω να ξέρουν ότι παρά τις φουρτούνες και τις καταιγίδες, είναι πανέμορφη η θάλασσα. 

Γιατί;

Γιατί είναι ΕΛΕΘΕΡΗ

Lets Communicate....with Facebook!!!

              Το Facebook είναι κατά την γνώμη μου το πιο διαδεδομένο ιστοχώρος κοινωνικής δικτύωσης. Χρησιμοποιείτε από πάνω από 1 δισεκατομμύριο χρήστες παγκοσμίως. Ξεκίνησε να λειτουργεί από τις 4 Φεβρουαρίου 2004 και είναι αναπόσπαστον κομμάτι της ζωής μας για σχεδόν μια δεκαετία.

             Το Facebook είναι μια δωρεάν υπηρεσία η οποία είναι ανοιχτή για τον οποιοδήποτε να το χρησιμοποιήσει φτάνει να έχει ένα υπολογιστή, μια σύνδεση στο διαδίκτυο και όρεξη να δημιουργήσει νέες "διαδικτυακές" γνωριμίες. Χρησιμοποιείται από πάρα πολλούς ανθρώπους όλων των ηλικιών αλλά κυρίως την Νεολαία η οποία βρήκε σε αυτό ένα εύκολο και οικονομικό τρόπο επικοινωνίας με τους υπόλοιπους. Έκτος από τα οικονομικά και τα επικοινωνιακά πλεονεκτήματα που προσφέρει, δίνει την δυνατότητα σε κάποιο χρήστη να μοιραστεί του προβληματισμούς του με άλλους ανθρώπους. Ακόμα του δίνει την ευκαιρία να αυτοπροβληθεί και να διεκδικήσει μια -έστω μικρή- αναγνωρίσει των προσπαθειών του από το διαδικτυακό κοινό.

                Μια νέα μόδα θέλει το facebook να αποτελεί πηγή έλξη από διάφορες εταιρείες οι οποίες μυρίστηκαν την επιτυχία του και αποφάσισαν να την εκμεταλλευτούν. Έτσι κάνουν ομάδες μέσα στο κοινωνικό δίκτυο αυτό και με διάφορα τεχνάσματα καλούν εμάς να γίνουμε ''φίλοι'' τους και να βλέπουμε τις διαφημίσεις τους.
                Το facebook όμως έχει και την μαύρη του πλευρά. Από την στιγμή που ότι γίνεται στην ζωή σου το καταγραφής στο δίκτυο αυτό ο οποιοσδήποτε μπορεί να μπει και να μάθει τα ΠΑΝΤΑ για σένα τα οποία φυσικά θα χρησιμοποιήσει εναντίων σου. Πολλές φορές γνωρίζουμε κάποιο που μπορεί να μας το παίζει φίλος αλλά πίσω αυτό το αγγελικό πρόσωπο το οποίο μπορεί να είναι ψεύτικο, ίσως κρύβεται ένας βιαστής, ένας δολοφόνος ή κάποιος που θέλει πάσι θυσία το κακό μας.

Πηγή:
http://expandedramblings.com/index.php/resource-how-many-people-use-the-top-social-media/
http://el.wikipedia.org/wiki/Facebook

Μια δεύτερη ζωή που τα έχει......ΟΛΑ!!!!

         Το Second Life είναι ένα διαδικτυακός φανταστικός κόσμο όπου ο κάθε χρήστης μπορεί να έχει τον δικό του χαρακτήρα(avatar). Το συγκεκριμένο λογισμικό σου δίνει την δυνατότητα να επεξεργαστής τον χαρακτήρα σου και να του δώσεις ακόμα και παρόμοια μορφή με σένα.
         Με το second life,δίνεται η ευκαιρία στον χρήστη να εξερευνήση ένα τεράστιο φανταστικό κόσμο, να γνωρίσει ανθρώπους απο όλο τον κόσμο, να αγοράσει σπίτια και αυτοκίνητα, να δουλέψει για να βγάλει εικονικά χρήματα τα οποία θα χρησιμοποιήσει για τις "αγορές" του.
         Το Second life θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και για την εκτέλεση κάποιον βασικών αναγκών της κοινωνίας. Για Παράδειγμα, μια τράπεζα θα μπορούσε να χτίσει ένα κτήριο της στον ψηφιακό κόσμο του παιχνιδιού και οι πελάτες τις να κάνουν τις συναλλαγές τους μέσω αυτού. Επίσης πάντα θα υπάρχει συνδεδεμένος ένας υπάλληλος της τράπεζας για να λύνει τις απορίες των πελατών.
          Πλεονεκτήματα SECOND LIFE:

• Είναι δωρεάν ως επι το πλείστον
• δίνει την δυνατότητα να γνωρίσεις νέους ανθρώπους και πολιτισμούς
• μπορείς να κάνεις πράγματα τα οποία στον πραγματικό κόσμο μπορει να μην σου επιτρέποντε(π.χ. λόγω αναπηρίας)
• Μπορείς να βγάλεις λεφτά πραγματικά ,ανταλλάσοντας τα ψηφιακά σου
• μπορείς να "ερωτευτείς" και να "παντρευτείς" με ένα άλλο χαρακτήρα

Πηγή:
http://en.wikipedia.org/wiki/Second_Life

Κέντρο Εξυπηρέτησης του Πολίτη(ΚΕΠ) Διαδυκτιακά

        Το διαδυκτιακό Κέντρο Εξυπηρέτησης του Πολίτη έχει σχεδιαστεί και αναπτυχθεί για την ηλεκτρονική πληροφόριση και εξυπηρέτιση των πολιτών μιας κοινότητας απο οποιοδήποτε μέρος και αν βρίσκονται.

       Η κυβέρνηση προσφέρει στους πολίτες μια σειρα απο διαδυκτιακές υπηρεσείες τις οποίες μπορείτε να βρείτε μέσω τις κρατικής ιστοσελίδας http://www.cyprus.gov.cy/. Αυτές μπορει να είναι πληρωμή φόρων και λογαριασμών, ανανέωση ασφάλειας και πληροφόριση οσο αφορά  την εργασία, την οικονομία,το ταχυδρομείο κ.α. Ακόμα επιτρέπει την κατάθεση παραπόνων προς το κράτος και διαδυκτιακή χρήση της βιβλιοθήκης του κράτους. Επιπλέον μπορει κάποιος να προγραμματίειη επίσκεψη στα κρατικά νοσηλευτήρια.

       Πλεοεκτήματα και Μειονεκτήματα

Πλεονεκτηματα:

• Βοηθά στην σωστή οργάνωση και εκμετάλευση του χρόνου
• Μείωση της Γραφειοκρατικής πολιτικής
• 24ωρη λειτουργία του ηλεκτρονικου ΚΕΠ
• Ιστότοπος αρκετά ολοκληρωμένος και κατηγοριοποιημένος 

Μειονεκτήματα :

• Έλλειψη άμεσης επικοινωνίας
• Ψηφιοποίηση τέτοιων υπηρεσιών βοηθά στην ύξηση της ανεργίας
• Δυσκολίες σε όσους δεν έχουν ηλεκτρονικές δεξιότητες
• Δυσκολία πρόσβασης στο διαδύκτιο προκαλεί καθυστέρηση 
• Κίνδυνος διαδυκτιακής κλοπής

Πηγές:

1. http://www.kep.gov.gr/portal/page/portal/kep
2. http://aristip.blogspot.com/2011/11/blog-post.html
3. http://www.cyprus.gov.cy/portal/portal.nsf/citizen_gr?OpenForm&access=0&SectionId=citizen&CategoryId=none&SelectionId=home&print=0&lang=el

12/5/2012 Μια αξέχαστη βραδια γεμάτη συναισθήματα

Θυμάμαι τον τυφλό μου φίλο

Το είδε με τα μάτια της ψυχής του

Και το μικρό κοριτσάκι που μας κέρασε τον αθανάτων το κρασί

Το ήπιαμε μαζί αξέχαστοι μου φίλοι

Είμουνα και εγώ εκεί

Το ένιωθα με όλες μου τις αισθήσεις

Δεν ήταν όνειρο που θα πάγωνε από ένα κουρδισμένο ξυπνητήρι

Ήταν αυτό που λαχταρούσε τόσα χρόνια η ψυχή μας

Το θέλαμε πολύ, μα περισσότερο το ‘θελαν οι νεκροί μας

Το θελε και το πνεύμα της Πόλης, του περήφανου λεμεσιανού

Ο καιρός είχε περάσει και η περηφάνια μας σιγόσβηνε

Ο ΛΕΩΝΤΑΣ είναι βασιλιάς και αξίζει τον απόλυτο σεβασμό όλων

Σ’ ευχαριστώ που είμαι και εγώ κομμάτι της ιστορίας σου

Μου ‘δωσες πολλά χωρίς καν να κάνεις το παραμικρό